امروز :
Skip to main content

 

مؤسسه خیریه شهید حاج قاسم سلیمانی با حضور نماینده ولی فقیه در استان و امام جمعه قزوین، جمعی از مسئولان و خیرین استان افتتاح شد.

 

آیت‌الله عبدالکریم عابدینی در این مراسم که با حضور جمعی از خیرین استان قزوین در شبستان امیرالمؤمنین (ع) مسجدالنبی (ص) برگزار شد، اظهار کرد: مرحوم استاد نادر طالب‌زاده سردار عرصه جنگ نرم به حساب می‌آمد که فعالیت وی مکمل حرکت سردار بزرگ دل‌ها حاج قاسم سلیمانی بود.

 

امام جمعه قزوین عنوان کرد: در ماه مبارک رمضان و در روزها و شب‌های پس از گذراندن لیله‌القدر هستیم، موسسه‌های خیریه ما در دنیا نظیر ندارند، زیرا موسسات ما لیله‌القدری و رمضانی هستند، کارهای ما بابرکت معنا پیدا می‌کنند، ما وقتی شخصیت حاج قاسم سلیمانی را نگاه می‌کنیم، در برخی مواقع در فهم این شخصیت درمانده می‌شویم چرا که مشاهده می‌کنیم آن سردار بزرگ نه تنها در کشور بلکه در کشورهای دیگر نیز اثرگذاری جدی داشت.

 

وی افزود: خداوند در آیه 177 سوره بقره کلمه‌ای تحت عنوان رقاب را آورده است، رقاب به معنای آزاد کردن است، حاج قاسم کشورهای مختلفی را از دست تروریست‌های تکفیری و صهیونیستی نجات داد، او ملت سوریه و یمن را در حالی که مورد هجمه دشمن قرار گرفته بودند را حمایت و آزاد کرد، سوریه در حال تبدیل شدن به یک رژیم صهیونیستی دیگر بود که حاج قاسم به فریاد آن‌ها رسید و آن‌جا را تبدیل به پایگاه بزرگ مقاومت کرد، همچنین این مرد بزرگ زیرساخت‌های امنیت را در عراق تقویت کرد.

 

 

نماینده ولی‌فقیه در استان قزوین بیان کرد: معامله پیچیده‌تر می‌شود زمانی که بفهمیم این شخصیت با همه بزرگی، سربازی از سربازان امامین انقلاب است، رهبر نیز پرورش‌ یافته مکتب امام عظیم‌الشأن (ره) است، همه این‌ها قطره‌ای از دریای لیله‌القدر هستند، همان‌گونه که در لیله‌القدر قرآن نازل شده، از وجود صدیقه‌ کبری (س) نیز یازده قرآن پا به عالم وجود گذاشته و عالم را نورانی کردند.

 

آیت‌الله عابدینی تاکید کرد: برکت این ماه مبارک از لیله‌القدر است، خداوند در آیه نخست سوره فرقان می‌فرماید قرآن از مرکز برکات الهی آمده است، نام دیگر قرآن، ذکر و کتاب است، این کتاب آکنده از برکات است، لیله‌القدر با وجود قرآن برکت پیدا کرده و البته خودش نیز صاحب برکات است.

 

امام جمعه قزوین تصریح کرد: ما در ماه مبارک رمضان پای کار افتتاح یک موسسه خیریه آمده‌ایم، مؤمنینی که ماه رمضان‌های فراوان و لیله‌القدرهای متعددی را در عمر خود گذرانده‌اند، در دعای ماه مبارک رمضان آمده‌اند پای کاری که خداوند به آن دستور داده است، ما در دعای ماه مبارک دعا می‌کنیم که خدایا حامی بی‌پناهان و گرسنگان باش، در این آیه نیامده صرفاً اقوام ما یا صرفاً شیعه و مسلمان را سیر کنیم، به همین دلیل برکت را می‌توان در ماه مبارک جست‌وجو کرد.

 

 

وی یادآور شد: زمانی که پای برکت به میان می‌آید باید دقت کنیم پای کسانی به این مؤسسات خیریه باز شود که اهل خمس، زکات و رعایت مسائل شرعیِ اموال هستند، چون در این صورت است که کار برکت پیدا می‌کند، برای مثال اوایل پیروزی انقلاب یک شخصی پیدا شده بود و گفته بود ده میلیون تومان برای ساخت مسجد کمک می‌کنم، شرایطی که او گذاشته بود با اخلاصی که لازمه چنین کاری است در تناقض بود، مسجد ساخته شد اما با آن پول ساخته نشد، اگر با آن پول ساخته می‌شد دیگر اسمش مسجد نبود و برکت و معنویت نداشت، بنابراین باید به نگاه برکتی در این‌گونه امور توجه کرد.

 

نماینده ولی‌فقیه در استان قزوین خاطرنشان کرد: نمی‌توان به هر مالی رزق گفت، خداوند می‌فرماید اگر حقی به صاحبش و به آدم مستحق رسید رزق می‌شود، اگر چنین نباشد نام آن مال است و رزق نیست، خیلی‌ها مال دارند اما رزق ندارند، عرصه‌های خیریه، صدقات و خیرات مال ما را تبدیل به رزق می‌کنند، یعنی مال را پویا، بالنده و بابرکت می‌کنند.

 

کار مواسات با همت خیرین و با محور مساجد پیش رفت


آیت‌الله عابدینی اظهار کرد: محوریت کار مواسات با همت خیرین گرامی و با پیش قدمی روحانیون برجسته عرصه‌های مواسات، سلامت و بهداشت و با محوریت مساجد پیش رفت و مساجد محلات محور شدند، در هر محله‌ای یک مسجد از مساجد دیگر محوری‌تر است که توسط این مساجد، مسجدهای دیگر مدیریت شدند.

 

 

وی تصریح کرد: رهبر فرمودند در هر شهری مسجدی که محل برگزاری نماز جمعه است باید قرارگاه باشد، اگر مساجد برگزاری نماز جمعه تبدیل به قرارگاه شوند مساجد دیگر باید با آن قرارگاه هماهنگ باشند، نتیجه این می‌شود که محل برگزاری نمازهای جمعه در همه شهرها ام‌المساجد می شود.

 

امام جمعه قزوین بیان کرد: این اتفاق در قزوین بسیار حساب شده رقم خورد و نتیجه آن چنین شد که اگر قرار است چیزی به دست فقیری برسد، فقیر دستش را به سمت خیریه‌ها دراز نمی‌کند، بلکه مساجد به سراغ او می‌رفتند، اگر فقرا اعتصاب می‌کردند و این کمک‌ها را از ما قبول نمی‌کردند ما چقدر پیش خدا شرمنده می‌شدیم، زیرا این کمک‌ها حق آن‌هاست که در اموال ما نهاده شده و آن‌ها لطف می‌کنند این اموال را می‌گیرند تا ما از شرمندگی خدا بیرون بیاییم.