
آیتالله مظفری نماینده ولی فقیه در استان و امام جمعه قزوین با حضور در مسجد حضرت ابوالفضل (ع) ناصرآباد، ضمن اقامه نماز مغرب و عشاء در جمع نمازگزاران این مسجد سخنرانی کرد و پای حرفها و درددل اهالی این منطقه نشست.
آیتالله حسین مظفری در جمع نمازگزاران مسجد مسجد حضرت ابوالفضل (ع) شهرک ناصرآباد اظهار کرد: خدای متعال در آیه 13 سوره حجرات میفرماید «يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ»، یعنی (هان اى مردم همانا ما شما را از يك مرد و يك زن آفريدهايم و شما را به هيئت اقوام و قبايلى در آوردهايم تا با يكديگر انس و آشنايى يابيد، بىگمان گرامىترين شما در نزد خداوند پرهيزگارترين شماست، كه خداوند داناى آگاه است).
وی ادامه داد: خداوند در این آیه فرموده است ای مردم، ما همه شما را از یک پدر و مادر آفریدهایم، همه شما از نسل آدم و حوا هستید، همه انسانهای موجود روی کره زمین فرزندان آدم و حوا هستند، خلقت حضرت آدم به حدود 8 هزار سال قبل برمیگردد.

امام جمعه قزوین عنوان کرد: امروزه فسیلهایی از شبهانسانهایی کشف شده که متعلق به 500 میلیون سال قبل بوده است، اینها نشان میدهد که قبل از خلقت حضرت آدم هم خبرهایی بوده است، پیش از آن هم دورههای متعددی از شبهانسانها آمده و رفتهاند.
نماینده ولیفقیه در استان قزوین بیان کرد: در بحارالانوار در روایتی از امام صادق (ع) آمده که حضرت فرمودهاند قبل از شما انسانها، یک میلیون دوره آمده و رفتهاند، تاریخ زندگی بشر بسیار گستردهتر از چیزی است که تصور میکنید.

وی خاطرنشان کرد: بنابراین همه ما انسانها از یک پدر و مادر یعنی از آدم و حوا هستیم، گرچه به تدریج وقتی فرزندان آدم و حوا تکثیر شده و به مناطق مختلف روی کره زمین رفتند، تأثیرات آب و هوا و همه موارد دیگر موجب شد رنگ پوستها متفاوت شود، زبانها و لهجهها تغییر کند و افراد مختلفی شکل بگیرند.
آیتالله مظفری تأکید کرد: خدای متعال میتوانست کاری کند که همه انسانها همزبان، همشکل، همقد و همقیافه شوند که حتی قابل تشخیص نباشند، اما حکمت و مصلحت خدا اقتضا نمیکرد که همه به یک صورت باشند، این اختلاف رنگها و زبانها یک نعمت بوده و جزو آیاتها و نشانههای الهی است، حکمت خداوند این بوده که افراد را متفاوت خلق کرده تا آدمها بتوانند همدیگر را بشناسند و به این ترتیب زندگی اجتماعی سامان بگیرد.

نماینده مردم استان قزوین در مجلس خبرگان رهبری تصریح کرد: حال ببینیم از این انواع و اقسام آدمها، کدام یک نزد خدا عزیزتر هستند؟ خدای متعال در انتهای آیه 13 سوره حجرات میفرماید از میان شما آنهایی که تقوای بیشتری دارند را بیشتر دوست دارم، این ملاک برتری یک انسان نسبت به انسانهای دیگر است.
وی یادآور شد: تقوای الهی باعث شد بلال حبشی سیاهپوست بر عموی پیامبر (ص) شرافت پیدا کند، حتی ممکن است کسی فرزند پیامبر باشد، اما رانده درگاه الهی شود.

امام جمعه قزوین اظهار کرد: یک گروه از باتقواترین انسانها شهدا هستند، یاد شهدا دلها را زنده میکند، کتابی به نام عارفانه در وصف شهید احمدعلی نیری منتشر شده است، این شهید یکی از جوانان باصفا و شاگرد مرحوم آیتالله حقشناس (ره) بوده است، شرح حال این جوان نورانی را که در این کتاب مطالعه کنیم گویا شرح حال یک عارف پیر را مطالعه میکنیم، یعنی ایشان اینقدر حالات عرفانی داشتهاند.
نماینده ولیفقیه در استان قزوین عنوان کرد: مرحوم آیتالله حقشناس (ره) وقتی شهید نیری به شهادت رسیدند، فرمودند در تهران بگردید ببینید مثل احمدعلی را پیدا میکنید یا نه.

وی بیان کرد: یکی از هممحلیهای شهید نیری نقل میکند که یکی از بچهمحلهای ما به نام جمال در عملیات والفجر 4 مفقود شده بود و ما از او خبری نداشتیم، چند وقت بود که سرگردان بودیم و پس از گذشت چند روز خبر رسید که ایشان شهید شده است، ما هم با خودمان گفتیم حالا که جمال شهید شده، خوب است مجلس یادبودی برای او برگزار کنیم.
آیتالله مظفری خاطرنشان کرد: در تدارک برگزاری مجلس ختم برای جمال بودیم که یکی دیگر از بچهها از راه رسید و گفت جمال شهید نشده و مجروح شده است، من سریع به سمت مسجد دویدم که به بچهها بگویم دست نگه دارید، دیدم احمدعلی برگهای در دست گرفته و مشغول نوشتن اطلاعیه مجلس ترحیم جمال است.

نماینده مردم استان قزوین در مجلس خبرگان رهبری تأکید کرد: به او گفتم اطلاعیه را ننویس، گفت چرا؟ گفتم فلانی آمده و میگوید جمال شهید نشده است، احمدعلی سرش را پایین انداخت و به نوشتن ادامه داد، گفتم ننویس، جمال شهید نشده است، گفت جمال در همان عملیات شهید شده است، من او را در بهشت دیدم.
وی تصریح کرد: من از این حرف او جا خوردم و گفتم وقتی جمال را دیدی چیزی نگفت؟ گفت اتفاقا گفت برایش دو ماه نماز قضا بخوانم، من هم چند روزی است شروع کردهام برای او نماز قضا میخوانم.

امام جمعه قزوین یادآور شد: احمدعلی اینها را گفت، ما هم به حساب حرف او مجلس یادبود را برگزار کردیم، بعد از چند روز خبر قطعی شهادت جمال رسید و همانطور که احمدعلی گفته بود جمال در همان عملیات به شهادت رسیده بود.
نماینده ولیفقیه در استان قزوین اظهار کرد: یک نفر دیگر از هممحلیهای احمدعلی هم مفقود شده بود، پدر این شخص نزد احمدعلی آمد و گفت از فرزندم خبر ندارم و نگران او هستم، تو میتوانی کمکم کنی؟ احمدعلی تأملی کرد و گفت پدرجان نگران نباش، پسرت اسیر شده اما پس از مدتی برمیگردد، در نهایت همینطور شد و پس از چند سال این پسر نزد خانواده بازگشت.

وی عنوان کرد: یکی از رفقای شهید احمدعلی نیری نقل میکند و میگوید یک روز به ایشان گفتم من و شما بچه محل بودهایم و با هم بزرگ شدهایم، اما شما در این چند سال از من خیلی فاصله گرفتهای و جلو افتادهای، باید بگویی ماجرا چیست؟ احمدعلی اول نمیخواست جوابم را بدهد و قصد داشت طفره برود، اما وقتی اصرارم را دید لب به سخن گشود.
آیتالله مظفری بیان کرد: احمدعلی گفت چند سال پیش وقتی 14-15 سال داشتم با بچههای مسجد به اردویی در دماوند رفتیم، وقتی به محل اردو رسیدیم، مربی کتری را به من داد و یک نقطهای را نشانم داد و گفت آنجا یک رودخانه قرار دارد، برو این کتری را پر کن و بیاور تا چای دم کنیم، من هم پذیرفتم.

نماینده مردم استان قزوین در مجلس خبرگان رهبری خاطرنشان کرد: کتری را دست گرفتم و به سمت رودخانه رفتم، تقریبا به رودخانه نزدیک شده بودم، یک مرتبه چیزی دیدم که از ترس نشستم و بدنم شروع به لرزیدن کرد، یک لحظه دیدم چند دختر خانم با پوشش نامناسبی در حال آبتنی و بازی هستند، سریع چشمم را بستم و نشستم و از اینکه این امتحان برای من پیش آمده ترسیدم که نکند رفوزه شوم.
وی تأکید کرد: چند لحظه از ترس نشستم و چشمانم را بستم، سپس برخاستم و راهم را کج کردم و به سمت دیگری رفتم که این خانمها پیدا نباشند، از نقطهای از رودخانه آب برداشتم و برگشتم، حالت خاصی به من دست داده بود، بچهها هیزم سوزانده بودند تا چای دم کنیم، همین طور که این هیزمها میسوختند دودش به چشم من میرفت و ناخودآگاه اشکم جاری میشد.

امام جمعه قزوین تصریح کرد: یاد سخنان آیتالله حقشناس افتادم که میفرمود اگر یک جوان برای خدا گریه کند، خدا خیلی او را دوست دارد، حال خاصی پیدا کرده بودم، از عمق وجودم گفتم «یا الله»، یک مرتبه دیدم همه چیزهایی که در اطراف من قرار دارند مشغول ذکر گفتن هستند، کتری، آب، هیزمها، سنگریزهها، درختان و همه چیزها مشغول ذکر گفتن بودند.
نماینده ولیفقیه در استان قزوین یادآور شد: من از این حالت ترسیدم، بیاختیار شروع به فرار کردم، یک مرتبه ایستادم و گفتم ببینیم بقیه در چه حالی هستند و آیا آنها هم این ذکرها را میشنوند؟ بعد متوجه شدم که هر کس مشغول کار خودش است و هیچ کس ذکر موجودات را نمیشنود، از همین جا عنایت خدای متعال به من شروع شد.
وی اظهار کرد: خدای متعال در قرآن کریم میفرماید در قیامت دستها، پاها و زبانها علیه یا به نفع افراد شهادت میدهند، یعنی همه چیز دارای درک و شعور است و قابلیت ذکر گفتن را دارد، اما ما در دنیا این را متوجه نمیشویم، همه آنچه در آسمان و زمین است، همه تسبیحگوی خدای متعال هستند، اما ما درک نمیکنیم.
آیتالله مظفری عنوان کرد: اگر 40 سال پیش یعنی در زمان شهید احمدعلی هر چند وقت ممکن بود چنین صحنهای برای یک جوان یا نوجوان پیش بیاید، اکنون هر روز شاهد این صحنهها هستیم و این امتحانات برای جوانها و نوجوانها پیش میآید، این موبایلهایی که در دستان همه نوجوانها و جوانهاست، امتحان است و شرایط نسبت به قدیم خیلی سختتر شده است.
نماینده مردم استان قزوین در مجلس خبرگان رهبری بیان کرد: اگر انسان در شرایط سختتر، تقوای الهی را رعایت کند بیشک عزیزتر میشود و بیشتر مورد توجه و عنایت خدای متعال قرار میگیرد، لذا خدای متعال فرموده هرگز به یکدیگر تفاخر نکنید، همه به ریسمان الهی چنگ بزنید و حول محور قرآن و زیر چتر ولایت اهل بیت (ع) بوده و به دنبال بندگی خدا و انجام وظایفتان باشید.
وی خاطرنشان کرد: در قیامت افراد از برادر، پدر، مادر و قوم و قبیلهشان فرار میکنند و حاضرند آنها را برای خودشان فدا کنند، بدانید که اگر بهخاطر قوم و قبیلهتان حق و عدالت را نادیده گرفتید، فردای قیامت آنها به داد شما نخواهند رسید.
امام جمعه قزوین تأکید کرد: حق همان تقواست، در همه صحنهها و همه امتحانات الهی بهدنبال حق باشید.
نماینده ولیفقیه در استان قزوین تصریح کرد: خدای متعال با جزئیات از حال و روز ما آگاه است، هر حرفی که میزنیم، هر چیزی که به زبان میآوریم، هر آنچه به ذهن ما خطور میکند و از دل ما میگذرد، خدا از همه آنها آگاه است، هیچ چیز نزد خدای متعال مخفی نمیماند و همه در محضر الهی هستیم، انشاءالله خدای متعال به همه ما توفیق رعایت تقوا و ترک معصیت عنایت کند.





