بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
ابتدا چهل و هفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی را به محضر همة شما برادران و خواهران گرامی تبریک و تهنیت عرض میکنم. خدا را شاکرم که توفیق یافتم در شب بیستودوم بهمنماه خدمت شما مردم عزیز، مؤمن و ولایتمدار شهر آوج برسم و دقایقی را به عرض ادب بپردازم. پیشاپیش از همة شما، بهویژه روحانیون بزرگوار حاضر در جلسه و امام جمعة محترم، پوزش میطلبم. اگر انشاءالله فرصت باقی باشد، یک آیه و یک روایت تقدیم خواهد شد.
آیة آخر سورة مبارکة فتح چنین است: «محمد رسولالله...». چهبسا علت آنکه این آیه در پایان سورة فتح قرار گرفته، این باشد که اشاره کند اگر امتِ اسلام خواهان فتح و پیروزی در زندگی خویش است، باید ویژگیهایی را که در این آیه مطرح شده رعایت کند. ابتدای سوره چنین است: «إِنَّا فَتَحْنَا لَکَ فَتْحًا مُّبِینًا». اگر ما نیز خواهان آن فتحِ الفتوح هستیم، چگونه باید باشیم؟ این آیه میتواند پاسخی برای این پرسش باشد.
در ابتدا نام مبارک پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله ذکر شده و وی بهعنوان رسولِ خدا معرفی گردیدهاند. خدای متعال برای هدایت بشر از حضرت آدم تا خاتمالانبیا یکصد و بیستوچهار هزار پیامبر فرستاد که از آنان بهعنوان نبی یاد میشود. اگر پرسیده شود که انبیای الهی چه تعداد بودهاند، پاسخ این است که بر اساس روایات، یکصد و بیست و چهار هزار نفر بودهاند. از میان این یکصد و بیستوچهار هزار نبی، سیصد و سیزده نفر به درجة رسالت نائل آمدهاند. هر رسول، نبی نیز هست؛ اما هر نبیای رسول نیست. برای نمونه از برادران عزیز نیروی انتظامی مثال میزنم: ممکن است پنجاههزار افسر داشته باشیم، اما همة آنان سرهنگ تمام نیستند؛ شاید هزار نفر از وی سرهنگ تمام باشند. هر سرهنگ، افسر است؛ اما هر افسری، سرهنگ تمام نیست. رسول نیز نبی است؛ اما هر نبیای رسول نیست. آن سیصد و سیزده رسول طبیعتاً از میان انبیای الهی نزد خدای متعال دارای درجه و مقام ویژهای هستند که افضل و خاتمِ آنان وجود مقدس خاتمالانبیا حضرت محمد مصطفی صلیاللهعلیهوآله است.
این رهبرِ الهیِ امتِ اسلام، اشرفِ خلایق است؛ اما آیا صرفاً با وجود رهبرِ الهی کار به پایان میرسد و فتحِ مبین حاصل میشود؟ خیر؛ نیاز به امتی همراه است که این امتِ همراه باید ویژگیهایی داشته باشد. لذا در ادامه میفرماید: « وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ». اولین ویژگی این امتِ همراه با پیامبر، همراهی صرف در کنار وی نیست؛ افرادی در کنار پیامبر بودند اما معیتِ حقیقی با پیامبر اکرم نداشت. در اینجا منظور، آن معیتِ حقیقی و معنوی است. همة کسانی که خود را مسلمان یا شیعه مینامند، لزوماً توفیقِ معیتِ واقعی با امام خود را نمییابند. اگر ما خواهانِ توفیقِ معیت با امام عصر (عجّل الله تعالی فرجه) و معیت با نایبِ برحقِ وی هستیم، چه باید بکنیم و چگونه باشیم؟
البته ملت عزیز ایران در این چهلووهفت سال پس از پیروزی انقلاب نشان دادهاند که انصافاً در مجموع این معیت را با رهبرِ الهی داشتهاند. ملاحظه بفرمایید حضور مردم عزیز ما در صحنهها و راهپیماییها چقدر باشکوه است. در کجای عالم سراغ دارید که ملتی انقلابی کرده باشد، قریب پنجاه سال از پیروزی آن انقلاب گذشته باشد و هر سال مردم جشنِ میلیونی برپا کنند و به خیابانها بیایند و با همة مشکلاتی که دارند و تحمل میکنند، اینگونه از نظامِ خویش حفاظت کنند؟ این امر بینظیر و بیمانند است. این رشد و بلوغ ملتِ عزیز ایران و ایمانِ عمیق و ولایتمداریِ آنان را نشان میدهد و بیانگر این است که این ملت شایستهاند که خدای متعال نصرت و عنایتِ ویژة خویش را شامل حال این امت گرداند. امسال، چه در بیستودوم دیماه که پشت سر گذاشتیم و چه در بیستودوم بهمنماه که امروز بود، واقعاً راهپیماییها بینظیر بود.
مرحبا به این امت؛ مرحبا به این ملت؛ مرحبا به شما مردم عزیز آوج که اینگونه در عرصه و صحنه حاضر هستید. هم امامِ عزیز و رهبرِ راحلِ عظیمالشأن ما از شما مردم راضی بود و هم رهبر بزرگوارمان از شما راضیاند و بارها اعلام کردهاند. امام خمینی رحمهالله علیه میفرمود: «مردمِ ما از مردمِ زمانِ پیامبر بهترند، از مردمِ زمانِ امیرالمؤمنین علیهالسلام بهترند»؛ یعنی آن معیتی که شما داشتید، آنها نداشت و این همراهی که شما داشتید، آنان نداشت.
ویژگی اوّل: «أَشِدَّاءُ عَلَى الْکُفَّارِ». در برابر کفار، مشرکان و دشمنانِ دین، این امتِ پیامبر و کسانی که معیتِ حقیقی دارند، سختدل و باصلابتاند؛ همچون شما مردم ایران. اکنون جز نظامِ مقدس جمهوری اسلامی، کدام کشور را سراغ دارید که اینگونه در برابر آمریکای جنایتکار بایستد، باصلابت باشد، کوتاه نیاید و در برابر آن خم نشود؟ حتی ابرقدرتهایی همچون روسیه و چین نیز از آمریکا حساب میبرند و شجاعتِ شما را ندارند. برخی از مصادیقِ شجاعتِ شما موجب تعجّبِ آنان است که چگونه شما مثلاً پهپادِ خود را بر فراز ناوِ آمریکا میفرستید و فیلمبرداری میکنید؛ میگویند مگر پاسخ نمیدهد؟ میگویند: نه؛ اگر پاسخ دهد، ما پاسخ میدهیم. به تعبیرِ رهبرِ بزرگوارمان، دورانِ «بزن و در رو» گذشته است. آمریکا دریافته که ایران با او شوخی ندارد؛ اگر ضربه بزند، ضربه خواهد خورد. اگر تا کنون تعرضی نکرده است، بهخاطر ناتوانی و عدمِ جرأتِ آنها بوده است. به تعبیر مقامِ معظم رهبری،« آمریکا میخواهد ایران را ببلعد و چشمِ دیدنِ ایرانِ مستقل را ندارد». قرآن کریم میفرماید: «قُلْ مُوتُوا بِغَیْظِکُمْ» بمیرید از این خشمتان. به تعبیرِ شهید بهشتی: «آمریکا از ما خشمگین باشد و از این خشم بمیر.» «أَشِدَّاءُ عَلَى الْکُفَّارِ». کسانی که چنین باشند، قرآن کریم میفرماید: «وَلَیَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ یَنْصُرُهُ»؛ خداوند حتماً یاریشان خواهد کرد، چنانکه بارها امدادهای الهی را مشاهده کردهایم که چگونه هوادارِ این ملت و این کشور و این نظامِ مقدس در عرصهها و برهههای مختلف بوده است.
امروز ما به خود میبالیم که خدای متعال این عزت را به ما عطا کرده است که در برابر ابرقدرتهای ظاهری زمان بایستیم، زیر بار ظلم و ستمِ آنان نرویم و تن به خواستههای نامشروعِ آنها ندهیم. دیپلماتها و مقاماتِ ما هنگامی که به کشورهای دیگر سفر میکنند و در نشستهای بینالمللی شرکت میکنند، معمولاً برخی به آنها بهطور محرمانه میگویند: «آفرین بر شما؛ ما نیز دوست داریم همانند شما در برابر آمریکا بایستیم، اما واقعاً جرأت آن را نداریم.» آنها این ایستادگی، سلامت و شجاعتِ ملتِ ایران و مسئولینِ ایران را میستایند. قدرِ این را بدانیم؛ این عزّت چیزِ کمی نیست. اگر سیبزمینی، پیاز، مرغ و امثال آن گران شود و نوساناتی داشته باشد — گرچه مشکلاتی ایجاد میکند — اما در برابر این نعمتهای بزرگی که خداوند به ما عنایت فرموده، این موارد قابلِ چشمپوشیاند.
ویژگی دوّم: «رُحَمَاءُ بَیْنَهُمْ». انتظارِ خدای متعال از امتِ پیامبر این است که با یکدیگر مهربان باشند؛ با مهربانی، تواضع و فروتنی با یکدیگر رفتار کنند. در اغتشاشاتی که شاهد بودیم، این شبهکودتا که با راهبری و با دستان ناپاکِ آمریکاییها و صهیونیستها در این کشور ایجاد شد، خسارتهایی به جان و مالِ مردم وارد آورد؛ عدهای از فریبخوردگان را شامل میشد که فرسنگها از فرهنگِ دینی و اسلامیِ ما دورند. دینِ مبینِ اسلام اجازه نمیدهد حتی به مورچهای آسیب برسانیم. در روایت آمده است: هنگامی که حرکت میکنید و مورچهای روی زمین در حرکت است، حق ندارید پای خود را بر آن بگذارید. میازار موری که دانهکش است که جان دارد و جان شیرین خوش است؛ انسان نمیتواند حتی یک مورچه را آزار دهد. چگونه ممکن است به یک انسان، بهویژه یک مؤمن، چنین آسیبی وارد کند این است معنای «رُحَمَاءُ بَیْنَهُمْ». میانِ خود مهربان باشید. اگر اختلافی پدید آمد، تلاش کنید آن را رفع کنید، میانِ افراد آشتی برقرار سازید و اختلافات را برطرف نمایید. آنچه خداوند برای جامعة ایمانی میپسندد، مهربانی و الفت است.
ویژگی سوّم: « تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا ». اهلِ عبادت و معنویتاند؛ یعنی اگر فرد یا جامعهای معنویت لازم را نداشته باشد، نمیتواند با رهبرِ الهی معیت داشته باشد. به قولِ معروف، کم میآورد. به تعبیرِ مقامِ معظم رهبری، « به قله نزدیک شدهایم » و استقامتِ ویژهای لازم است، و اگر فتنههای دشمن پیچیدهتر شده است، برای اینکه از پسِ این مشکلات، این فتنهها و این نقشههای شومِ دشمن — و این جنگ ترکیبی که علیه ما راه انداختهاند — برآییم و انشاءالله این چند گامِ باقیمانده تا قله را نیز به توفیقِ الهی بپیماییم، نیاز به معنویتِ بیشتری داریم. اکنون در ایامِ پایانی و در ثلثِ پایانیِ ماهِ شعبان هستیم و کمکم به ماهِ مهمانیِ خدا وارد میشویم. ایام، ایامِ ویژهای است و باید از این فرصتِ طلایی همگی استفاده کنیم. مساجد ما باید شلوغتر شوند. مجالسِ ذکر، مجالسِ توسل به اهلِ بیت علیهمالسلام، انسِ ما با قرآن و زیارات باید افزایش یابد. از عزیزانی که چهارشنبههای امامرضایی دارند تشکر میکنم. این انس با اهلِ بیت علیهمالسلام که به انسان معنویت میدهد، بسیار نیکوست و کمک میکند تا بتوانیم این راه پر فراز و نشیب را طی کنیم. خواهش میکنم مساجد را شلوغتر کنید و نمازهای یومیه را با جماعت اقامه نمایید.
ما باید هرچه پیش میرویم شاهدِ تلاش و پایداریِ بیشتری باشیم. اگر دشمن در این شبهکودتا و فتنة اخیر مساجد را هدف قرار داده و قرآنها را آتش زده است ، ما باید چگونه عمل کنیم؟ ما باید مساجد را احیا و آباد کنیم، با قرآن و کتابِ خدا انسِ بیشتری پیدا کنیم، بیشتر بخوانیم و بیشتر تلاوت کنیم؛ اگر میتوانیم، حافظِ قرآن شویم و با ترجمه و تفسیرِ آن آشنا گردیم، و از همة مهمتر به آموزههای قرآن عمل کنیم. اینها به انسان معنویت میبخشند. «رُکَّعًا سُجَّدًا» یعنی اهلِ رکوع و سجود و عبادتاند.
«یَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ» یعنی به دنبال فضل و رضوانِ الهی هستند. «فضلِ منِ الله» دو تفسیر دارد: یک تفسیر آن است که اینان در عرصة اقتصادی نیز انسانهای پرتلاش و کوشا هستند. در سورة مبارکة جمعه میفرماید: «فَإِذَا قُضِیَتِ الصَّلَاةُ فَانْتَشِرُوا فِی الْأَرْضِ وَ ابْتَغُوا مِن فَضْلِ اللَّهِ». پس از آنکه نمازِ جمعه را ادا کردید، پراکنده شوید و به دنبالِ کار و کسبِ خود بروید. لذا تعطیلیِ عصر جمعه وجهی ندارد؛ به دنبالِ کسبِ خود بروید، مغازة خود را باز کنید، کشاورز به زمینِ خود بازگردد و کار کند.«وَ ابْتَغُوا مِن فَضْلِ اللَّهِ» یعنی در عرصة اقتصاد نیز تلاش کنید. امروزه یکی از مشکلاتِ جدی ما مسئلة اقتصاد است. مسئولین ما باید بیشتر تلاش کنند. رهبرِ عزیزمان فرمودند: «مسئولان باید دو برابر کار کنند». این ملت سنگِ تمام گذاشتهاند؛ مسئولین باید واقعاً شبوروز نشناسند و برای رفعِ مشکلاتِ اقتصادیِ مردم هر کاری از دستشان بر میآید انجام دهند. امتِ اسلام باید اقتصادش نیز اقتصادِ مقاومتی باشد تا دشمن از جهتِ اقتصادی نتواند نفوذ کند، ضربه بزند و با ارزشِ پولِ ملیِ ما بازی کند و آن را دچار نوسان سازد. این موارد را باید اصلاح کنیم.
«یَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ» معنای دیگری نیز دارد. در آیة دیگری داریم: « وَاسْأَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ »؛ از فضلِ خدا مسئلت کنید. در برخی روایات آمده است که انسان یک روزی مقدّر دارد بهصورتِ طبیعی، اما خدای متعال فضل و اضافهای نیز دارد و رحمتِ ویژهای که دعا، توسل و کارهای خیرِ شما میتواند موجبِ بهرهمندی از آن فضلِ الهی شود. لذا دعا تأثیر دارد. انسان نمیتواند بگوید هرچه مقدّر شده به ما میرسد، چه دعا کنم و چه نکنم. « وَاسْأَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ»؛ بخشی از روزی منوط به دعا و کارِ خیرِ شماست. با ذکر، توسل، دعا، مناجات و کارهای خیر، خود را در معرضِ آن فضلِ الهی قرار دهید. «یَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوَانًا».
انگیزة این امت همراه با پیامبر از همة این کارها — از ایستادگی در برابرِ دشمن، مهربانی میانِ خود، توجه به حالِ یکدیگر، اهلِ عبادت بودن و تلاش در عرصة اقتصادی — «کسبِ رضوانِ الهی» است؛ یعنی کسبِ رضایتِ خدا. این بسیار مهم است. آنان قله را مینگرند و به کمتر از رضایتِ خدا راضی نمیشوند. « ذَلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ ». اصحابِ آخرالزمانیِ پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله در تورات اینگونه معرفی شدهاند. در واقع این تعبیر دیگری است از آیة ۵۴ سورة مبارکة مائده: « يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ». ای کسانی که ایمان آوردهاید! هر کس از شما، از آیین خود بازگردد، (به خدا زیانی نمیرساند؛ خداوند جمعیّتی را میآورد که آنها را دوست دارد و آنان (نیز) او را دوست دارند، در برابر مؤمنان متواضع، و در برابر کافران سرسخت و نیرومندند؛ آنها در راه خدا جهاد میکنند، و از سرزنش هیچ ملامتگری هراسی ندارند.
وجودِ مقدسِ امامِ صادق علیهالسلام در چند روایت خبر داد از قیامِ امامِ راحلِ عظیمالشأنِ ما و یاریِ شما امتِ عزیز، و اینکه این امت سرانجامِ بسیار روشنی دارد. اینان برای ظهورِ آقا و مولا صاحبالزمان (عجّل الله تعالی فرجه) زمینهسازی میکنند، معارفِ اهلِ بیت علیهمالسلام را به شرق و غربِ عالم منتشر مینمایند و حجّت را بر مردمِ عالم تمام میکنند. آنگاه است که آقا و مولا صاحبالزمان ظهور میکنند و همین مردم، طبقِ روایتِ امام صادق علیهالسلام، امامِ عصر را یاری میکنند و با یاریِ حضرت، بساطِ کفر و شرک از عالم برچیده میشود.
والسلامُ علیکم و رحمةُاللهِ و برکاتهِ.