پیوند حوزه و دانشگاه عمل به رسالت انبیای الهی است / وحدت حوزه و دانشگاه نباید به یک روز خلاصه شود / ارتباط حوزه و دانشگاه باعث تعالی و مشکل گشایی در جامعه است
نماینده ولیفقیه در استان قزوین در مراسم روز وحدت حوزه و دانشگاه گفت: پیوند بین حوزه و دانشگاه موضوعی نیست که تاریخش به پایان برسد؛ بلکه می باید روز به روز جدیتر به آن پرداخته شود و همچنین حوزه و دانشگاه باید با مردم و جامعه ارتباط موثرتری داشته باشند و این حضور باعث واقع بینی، تعالی و مشکل گشایی در فضای علمی این دو قشر خواهد شد. وقتی که ما نیاز های مردم را شناختیم بعدا موقعیتی پیدا می کنیم که راه حل و پاسخ آن نیاز ها را در دانشگاه ها و حوزه ها دنبال کنیم.
آیتالله عبدالکریم عابدینی در مراسمی که به مناسبت روز وحدت حوزه و دانشگاه با حضور تعدادی از اساتید و روحانیون در مسجد شیخالاسلام برگزار شد، ضمن تسلیت ایام شهادت حضرت فاطمه (س) اظهار کرد: شهید آیتالله دکتر مفتح زمینهی وحدت حوزه و دانشگاه را در پیش از پیروزی انقلاب اسلامی فراهم کرد و به برکت حضور امثال شهید مطهری و دیگران بود که امروز شاهد دغدغهها و نگاههای ارزشمند انقلابی هستیم و این جلسهی ارزشمند که ارکان حوزه و دانشگاه حضور دارند، عرضه تابلوی زیبای وحدت حوزه و دانشگاه به حساب میآید.
نماینده ولیفقیه در استان قزوین خاطرنشان کرد: همه میدانیم امام خمینی (ره) بعد از انقلاب اسلامی رسما وحدت حوزه و دانشگاه را بنیان گذاشتند؛ اما بخاطر داریم که قبل از پیروزی انقلاب اسلامی هم امام (ره) مراقبت جدی داشتند که بین حوزه و دانشگاه اختلافی پیش نیاید.
امام جمعه قزوین تاکید کرد: این درحالی است که در آن زمان ممکن نبود اجتماعات حوزویان و دانشگاهیان برگزار شود اما جریاناتی که در حوزه و دانشگاه بود بسیار باعث امیدواری بود و بیانات امام خمینی (ره) در ختم فرزندشان سند مهم وحدت حوزه و دانشگاه است که در آن امام نصایح ارزشمندی خطاب به هر دو قشر بیان کردند.
آیت الله عابدینی بیان کرد: بعد از آن که امام خمینی (ره) حکم وحدت حوزه و دانشگاه را در سال 1358 صادر کردند، سیل اساتید و دانشجویان روانهی مدرسه فیضیه در قم شد و در طول برگزاری دانشجویان در حجرههای طلاب اسکان داشتند که این باعث شد دوستان خوبی پیدا کنیم و عواطفمان باهم گره بخورد.
وی افزود: در سال بعد دانشگاهیان میزبان برگزاری همایش شدند و طلاب از قم عازم دانشگاه تهران شدند و اجتماع بسیار باشکوهی برگزار شد. به یاد دارم در یکی از روزهای همایش دانشجویان و طلاب به نماز جمعه تهران به امامت رهبر فرزانه انقلاب اسلامی رفتند. اسکان جمعیت حاضر در همایش نیز در کوی دانشگاه بود و ما اولینبار صدای آژیر خطر و شلیک گلوله ضد هوایی که نشانه آغاز جنگ تحمیلی بود را در آنجا شنیدیم.
نماینده ولیفقیه در استان قزوین یادآور شد: بعد از آن همایش باشکوه دیگر ما شاهد صحنههای حماسیِ وحدتی نبودیم و کمکم این اجتماعات بصورت تشریفاتی برگزار شد؛ اما فعالیت نهادهای رهبری، اساتید معارف و طلبههایی که برای تبلیغ به خوابگاههای دانشجویان میرفتند و با دانشجویان رفیق میشدند و بسیاری از موارد در حقیقت عملیاتی شدن وحدت حوزه و دانشگاه بود و ما همه این ها را ارج مینهمیم.
امام جمعه قزوین اظهار کرد: همانطور که میگوییم اگر بین صنعت و دانشگاه ارتباط برقرار باشد، دانشجو واقعیتهای جامعه و متون درسی را لمس میکند و عطش علمی پیدا میکند، معلوم می شود که می باید پیوند بین حوزه و دانشگاه را هم گسترش دهیم. این پیوند باعث میشود که به رسالت انبیای الهی برای «و یثیروا لهم دفائن العقول» عمل کنیم و گنج عقلهای حوزویان و دانشگاهیان در ارتباط و اصطکاک باهم آشکار شود.
آیتالله عابدینی افزود: پیوند بین حوزه و دانشگاه موضوعی نیست که تاریخش به پایان برسد؛ بلکه می باید روز به روز جدیتر به آن پرداخته شود و همچنین حوزه و دانشگاه باید با مردم و جامعه ارتباط موثرتری داشته باشند و این حضور باعث واقع بینی، تعالی و مشکل گشایی در فضای علمی این دو قشر خواهد شد. وقتی که ما نیاز های مردم را شناختیم بعدا موقعیتی پیدا می کنیم که راه حل و پاسخ آن نیاز ها را در دانشگاه ها و حوزه ها دنبال کنیم.
وی اذعان کرد: به عقیده من وحدت به خودی خود چیزی ندارد که هدف و مقدس باشد؛ بلکه وحدت وسیله است و خداوند در آیه 103 آل عمران فرموده که هدف این است که ما به خدا برسیم و جامعه ما خدایی شود. حالا اگر همین وسیله وحدت، برای شهادت رساندن امام حسین (ع) در کربلا به کار گرفته شد، آن وحدت مبغوض است و اگر وسیله وحدت، برای به آتش کشیدن پیامبر خدا حضرت ابراهیم (ع) به کارگرفته شد، آنجا وحدت هدف نیست بلکه وسیله است.
نماینده ولی فقیه در استان قزوین در پایان تاکید کرد: نباید تنها به این روز اکتفا کنیم و می باید کاری کنیم که ارتباطات حوزوی و دانشگاهی مان با محوریت قرآن و اهل بیت (علیهم السلام) که همان «وَاعتَصِموا بِحَبلِ اللَّهِ» است، محافلی داشته باشیم که ما به اینگونه جلسات گفتگویی عطش داریم.
